<![CDATA[<body>
<p class="style1">Toen Edo (Den Haag, 1972) midden jaren 80 voor het eerst een gitaar ter hand nam, droomde hij al hardop over een leven als artiest. De platen van John Denver stuwden hem in de richting van het lied. Radiohitparades en cabaretplaten maakten het plaatje compleet. Muziek en Edo lieten elkaar niet meer los.
Zijn zelfgeschreven liedjes, vanaf het begin in het Engels, bracht hij als puber al ten gehore in de rijk gevulde schoolaula. Met opmerkelijke ovaties tot gevolg.</p>
<p class="style1">Werk en liefde brachten Edo begin jaren 90 naar Amsterdam. Hij zocht de muziek op door te gaan werken in verschillende CD winkels. In die periode was hij de ene helft in het cabaretduo ‘Mestoverschot’, dat met een liedjesprogramma langs de Nederlandse theaters toerde tijdens het Amsterdams Kleinkunst Festival. Dit leverde een halve finaleplaats en een publieksprijs op. Hierna trok Edo de stoute schoenen weer aan en stond een jaartje in de stand-up comedy arena met het gezelschap de ‘Comedy Explosion’. </p>
<p class="style1">Cabaret en stand-up comedy waren geweldige en leerzame ervaringen, maar leerden Edo dat het schrijven van Nederlandse teksten hem een artistieke rem gaven. Het terugkeren naar de (Amerikaans-) Engelse taal voelde gek genoeg als ‘thuiskomen’. “Voor mij is de singer-songwriter stijl, de popmuziek, nu eenmaal verbonden met de Engelse taal. Een beetje zoals opera dat is met het Italiaans en Duits” </p>
<p class="style1">In ‘98 en de jaren die daarop volgden vond hij zijn professionele draai bij een milieuorganisatie. Deze jaren was het ‘bandje in- bandje uit’. Een rode draad was de samenwerking met singer-songwriter/gitarist Matthieu Brandt, waarmee hij vijf jaar in de band ‘Mindway’ speelde. Na zijn verblijf in Griekenland, wat uiteindelijk leidde tot 'Warning Signs', overstemde de roep van het lied alle werkambities. Edo is momenteel een paar dagen per week werkzaam als milieueducatief medewerker, en geeft met deze CD-release en bijbehorende reeks optredens zijn bestaan als singer-songwriter ruim baan. </p>
<p class="style1"><span class="tekstwitvet">‘It’s time to explore And ignore All these Warning signs’</span><br />
Het kunnen woorden van een bergbeklimmer of een ontdekkingsreizer zijn. Het is een frase uit de titelsong van de eerste CD van singer-songwriter Edo Donkers. Wat zijn die ’Warning Signs’? Onuitgesproken verwachtingen van mensen, de wereld om je heen, van jezélf? Angsten, plotseling opdoemende herinneringen of... zijn het teréchte waarschuwingen?</p>
<p class="style1">Na jaren liedjes schrijven en aan zijn kunst schaven gaat Edo de waarschuwingsborden voorbij en gunt zijn muziek de open ruimte. De muziek van ‘Warning Signs’ ontstond in die open ruimte. Weidsheid en oerkracht van natuur geeft sommigen een gevoel van verlorenheid. Edo vond er zichzelf. Vergelijkbaar met hoe Amerikaans singer-songwriter Rodney Crowell het bezingt:‘<br />
Time to go inward take a look at me<br />
<em>Try to make some sense of life’s illusions that I see</em><br />
<em>Try to solve the riddle of what it is I have to offer to this world’</em>(‘Time To Go Inward’- Rodney Crowell)</p>
<p class="style1"> ‘Warning Signs’ is een reis door het leven zelf, waarbij onbetreden paden niet worden geschuwd. Wég met die warning signs, wat die ook mogen zijn. Verpletterende en schitterende natuurpracht, gevecht tegen middelmaat, liefde, seks, en alles wat toevallige passanten aan verborgen verhalen meedragen.</p>
<p class="style1">Voor het schrijven van de songs maakte Edo zich een aantal maanden los van een veeleisende baan en van zijn hele leven in Nederland. Met gitaar, opnameapparatuur, pen en papier als enige reisgenoten, vertrok hij naar de Griekse cycladen eilanden. Omringd door de uitgestrekte, mythische pracht van de Egeïsche zee smolten artistieke werkdrift, inspiratie en rust ineen.</p>
<p class="style1">Een Nederlandse liedschrijver die op een Grieks eiland songs schrijft in de Amerikaanse singer-songwriter stijl. Edo’s muziek klinkt dan ook niet plaats- of tijdgebonden. Maar vooruit, als de muziekwereld een ‘plakkertje’ mocht vragen: ‘Warning Signs’ klinkt ‘americana’, neigt naar ‘folk’, heeft ‘country feel’ en is behoorlijk ‘roots-rock’. </p>
<p class="style1">Platen van singer-songwriters zijn vaak niet in één hokje te stoppen. Grenzen van muziekstijlen en modegrillen trotserend, bezongen mensen als Carole King, Joni Mitchell, Jackson Browne en Bruce Springsteen hun zielenroerselen in de adem van één LP. Verstilde melancholieke ballads schouder aan schouder met stoere rocksongs. Na het opwippen van de pick-up naald kende je de zanger echt, zat ‘ie bij je in de huiskamer…. Songs verhalend over het leven, dat je dan tenminste die kostbare drie kwartier weer helemaal dacht te begrijpen.<br />
‘Warning Signs’ van Edo Donkers past in die traditie. Songs als weidse landschappen, met een haast on-Nederlands gevoel van ruimte. Muziek met urgentie. </p>
</body>
]]>